Kurs programowania w asemblerze

Szkielet programu

W asemblerze programy pisze się zazwyczaj według jednego, stałego szablonu, deklaruje się segmenty kodu, stosu i danych. Do deklaracji tych elementów używa się specjalnych dyrektyw:

• ASSUME rejestr segmentowy: nazwa segmentu [...] - informuje kompilator, z którego rejestru segmentowego ma korzystać przy odwoÅ‚aniach do etykiety podanego segmentu, np:
  
  ASSUME cs: CODE
ASSUME cs:NOTHING
  
  Linijka pierwsza informuje kompilator, że CS zawiera numer segmentu kodu. Teraz jeśli będziemy odwoływać się do etykiety, będziemy odwoływać się do rejestru kodu CS.
  W drugiej linijce anulujemy powiÄ…zanie z pierwszej linijki.
• SEGMENT, ENDS - dyrektyw tych używa siÄ™ do deklaracji segmentów. Sposób użycia:

nazwa_segmentu SEGMENT [typ_segmentu] [połączenie] ['klasa']

gdzie:

• nazwa_segmentu - jest to dowolna nazwa przyjmowana przez kompilator. Może być później w programie wykorzystywana jako identyfikator segmentu.
• typ_segmentu - okreÅ›la sposób przydzielania pamiÄ™ci:
  • Byte - adres dowolny - segment Å‚adowany jest w dowolnym miejscu
  • Word - adres parzysty - segment Å‚adowany jest na granicy peÅ‚nego sÅ‚owa
  • para - adres podzielny przez 16 - segment Å‚adowany jest na granicy peÅ‚nego paragrafu
  • Page - adres podzielny przez 256 - segment Å‚adowany jest na granicy strony (1 strona=1024 bajty)
• poÅ‚Ä…czenie - okreÅ›la jak kompilator ma Å‚Ä…czyć segmenty o tej samej nazwie
  • Public - segmenty o tej samej nazwie Å‚Ä…czone sÄ… w jeden ciÄ…gÅ‚y segment. Wszystkie adresy w segmencie sÄ… Å‚Ä…czone wzglÄ™dem jego poczÄ…tku, np.:
    

    DANE1 SEGMENT PUBLIC
    ZMIENNA1 DB 0
    ZMIENNA2 DB 0
    DANE1 ENDS
    
    DANE1 SEGMENT PUBLIC
    ZMIENNA3 DB 0
    ZMIENNA4 DB 0
    DANE1 ENDS ;zadeklarowanie tych dwóch segmentów jest równoważne
    
    DANE1 SEGMENT PUBLIC
    ZMIENNA1 DB 0
    ZMIENNA2 DB 0
    ZMIENNA3 DB 0
    ZMIENNA4 DB 0
    DANE1 ENDS

  • stock - wszystkie segmenty o tej samej nazwie Å‚Ä…czone sÄ… w jeden ciÄ…gÅ‚y segment, który przy Å‚adowaniu programu do pamiÄ™ci inicjowany jest jako stos (SP pokazuje na ostatni bajt segmentu). JeÅ›li chce siÄ™ definiować w programie segment stosu, trzeba zadeklarować dla niego parametr 'poÅ‚Ä…czenie' - STACK. JeÅ›li zdefiniuje siÄ™ stos bez parametru STACK, trzeba bÄ™dzie samemu inicjować rejestry stosu.
  • common - nakÅ‚ada wszystkie segmenty o tej samej nazwie, umieszczajÄ…c poczÄ…tek każdego w tym samym miejscu. Powstaje w efekcie obszar o wielkoÅ›ci najwiÄ™kszego z segmentów.
  • memory - umieszcza wszystkie segmenty o tej samej nazwie w najwyższym fizycznym segmencie pamiÄ™ci. JeÅ›li jest wiÄ™cej niż jeden segment MEMORY nakÅ‚adane sÄ… one jak w przypadku COMMON.
  • AT adres - adresy wszystkich zmiennych i etykiet w segmencie sÄ… obliczane wzglÄ™dem wartoÅ›ci segmentu podanej przy AT
• klasa - okreÅ›la kolejność segmentów

Przykładowy szablon programu w Asemblerze:

DSTACK
 SEGMENT STACK 'STACK'   ; deklaracjÄ… segmentu stosu
    DB 64 DUP ('STACK')  ; wypeÅ‚nienie stosu
 DSTACK ENDS             ; koniec segmentu

 ASSUME CS:CODE, SS:DSTACK 
     ; przypisanie rejestrów do segmentów
 CODE SEGMENT
 Start:
   <program>
 CODE ENDS
 DATA SEGMENT
   <dane programu>
 DATA ENDS
END Start